5/8/2009 - her kandıl bı başka guzel

26/7/2009 - dolu dolu yazz

10/6/2009 - En güzel haftam

  Bu hafta oldukça yoğundu.İşten ayrılmam,rapor peşinde koşturmam.Derken Eskişehir yolculuğu.Üç gün süren tek gidip kızımla döndüğüm renkli bir yolculuk.Sonra tabi küçük hanımın bir büyük valiz dolusu kıyafetlerini yerleştirmek acaip eğlenceli oldu.Ben yerleştirken onunda getirmesi yardım etmesi,sanırım kız çocuğumun olduğuna şükretmeme ikinci kez sebep oldu.
  Sonra tabi ablamlar gelicek diye bizi bir heyecan sardı.Kuzuma teyze demesini öğretmek için sabahtan başladım.Tabi ben evi toparladım o uyurken belki bize gelirler diye yemek hazırladım ama düşündüğümüz gibi olmadı.Dışarda yemeğe gitmeye karar verildi.
  Sıcak bir ortamla karşılaştık.değişikti tabi.Hele kuzum için havuzlu bi otel çok ilgi çekici oldu ama havuza yaklaşma çabaları hayal oldu tabiki.
  Ablamın bir kızı bide ufak prensi var.Benim ufak cadım bebek bebek diye sevdi bitirdi prensi.Ama tabi ben veya eşim kucağa alınca hemen oda bitiyordu kucamızda.Kıskançlıktanda eksik kalmıyoruz yani 
  Yeğenim 5 yaşında bir abla.Benim kızımda abam abam diyerekten pek anlaştılar.Güzelce oynadılar,tabi bizde ablamla hasret giderdik,onca zaman neler değişmiş kimler nerde ne olmuş bunları konuştuk.Umduğumdanda iyiydi.
   Ayrılırken bir burukluk çöktü tabi.Hiç sevmem vedaları ayrılıkları.Eşim bana yüzün düştü hayırdır dediğinde.O kadar mutluyumki keşke daha uzun sürseydi diyebildim.Ama keşke kendi arabamız olsaydıda vasıta sorunu olmadan dilediğimiz kadar görüşebilseydik.Neyse bu daha başlangıç tabii...
   Dün eşim erken çıktı arkadaşlara gittik.Ordada güzel bir ortam vardı.Ama dur Nur Su yapma Nur Su demekten ne yediğimi ne konuşulanları anlamadım.
  Bugünse değişmeyen deniz günümüz.sabahın 8de kalkıp kahvaltıyı deniz kenarında yapmaya alıştımız için aynı düzende devam ediyoruz.
Tabi benim kuzumun bu sene ilk girişi.Geçen seneye göre bu sene biraz daha korkak.tabi ilk sefer dedik fazla zorlamadık.
 

6/6/2009 - yaşasınnnnn

29/5/2009 - yeni hayata yelkenler açmak

  Ne zamandır bilmiyorum,kızım bir yanımda,bir uzaklarda...
   Bedenimin ve bünyemin kaldırmadığı sırf duygusal sebeplerden çalıştığım iş yerimden memnunsuzluğum ve kızımın uzaklığı patlak verdi en sonunda...
   Yorgunum,bedenen,ruhen...Anlatacak ,
yazıcak o kadar şey varki...
İki senedir sakladığım,hatta unuttuğum hastalığım,bana bir aydır ben varım beni nasıl unutursun dedi...
  Unuttummu,unutmakmı istedim acaba.Polyannacılık bir yere kadar.Kalp ritim bozukluğu...Ama bayılmalarla birleşince eşim,sevdam ortalığı ayağa kaldırdı.
  Kimseyle dertleşme huyum yoktur.Şöyle samimi arkadaşım,yada içimi sıkılmadan boşaltıcam bi annem bi ablam olmadı.Herşeyi aşkıma anlatırdım.Son zamanda kızımın yokluğuna dayanamadığımı pekte çaktırmamaya çalıştım.İş yerinin yoğunluğu dedim hep.
  Doktor ayakta çok durmicaksın.Stresten uzak duracaksın dedi.Mümkünmü acaba...
  Artık evdeyim.Pazartesi emar sonuçlarım çıkıcak ve salı doktorum neler dicek diye bekliyorum.ve Salı günü kızımın yanına Onu almaya gidicem.Bu sanırım son zamanların ikinci en güzel haberi.
   Birincisimi:6Haziranda 9 yıldır görmediğim ablam bize gelicek.Tabi msn görüşmek sayılmıor....Ben onun kızını ve oğlunu ilk kez göreceğim oda benim kuzumu ilk kez görecek.
   Belkide Rabbim ablam gelecek iş yerinden izin alamayabilirim diye beni hastalandırdı.Ablama kek çörek yapım onu iyi ağarlıyayım diye.
  Hala polyanna olabiliyorum dimi...
Ama hala evdeyim ve yalnızım......
 

17/5/2009 - ah denizzz

25/4/2009 - kötü 23 nisan

9/4/2009 - hep beraber olsak

9/4/2009 - hep beraber olsak